Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/13640 K.2016/4404

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir.

Dinlenen davacı tanıkları evliliğin ilk yıllarında davalının şiddet uyguladığını beyan etmiş iseler de, evliliğin 2001 yılında gerçekleştiği, şiddet olayından sonra evlilik birliğinin uzunca bir süre devam ettiği davacının davalıyı affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı, davalının başkaca kusurlu bir davranışının ispatlanamadığı anlaşılmakla, davanın reddi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.