Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/14114 K.2016/5231

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından boşanma ve ziynet davalarının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan soruşturma, toplanan delilerle davalının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, eşi ve çocuğuyla ilgilenmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan ermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görünmemesine göre, boşanmaya (TMK m. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçeyle davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2-Davalı erkek cevap dilekçesinde dava konusu edilen ziynetlerin müşterek hane için bozdurularak harcandığını ikrar etmiştir. Şu hale göre davalının bu ziynetlerin kendisine iade edilmemek üzere verildiği hususunu ispatlaması gerekmektedir. Ne var ki mevcut dosya kapsamına göre, davalı tarafından bu hususun ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında dava konusu ziynetlerin dava tarihi itibariyle değerleri belirlenerek, davalı erkekten tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.