Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/14337 K.2016/5426

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, kendi boşanma davasının reddi ile ziynet alacağı davasının kısmen reddi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kendi boşanma davasının reddi ile kadının kabul edilen ziynet alacağı talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların boşanma davalarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2- Ziynet alacağı davasına yönelik temyizlerin incelenmesine gelince;

Davacı-karşı davalı kadın, dava dilekçesinde boşanmanın yanı sıra ziynet alacağı talebinde de bulunmuştur. Dava açılırken alınan başvuru harcı, dava dilekçesindeki isteklerin tümünü kapsar. Davacı-karşı davalı kadının ziynet alacağı talebi boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nispi harca tabidir. Bu talep nedeniyle davanın açılması esnasında nispi harç alınmadığı gibi bu eksiklik yargılama sırasında da giderilmemiştir. Nispi harç tamamlattırılmadan müteakip işlemler yapılamaz.

O halde, davacı-karşı davalı kadının talep ettiği ziynet eşya bedelleri üzerinden nispi harcın peşin kısmının yatırılması için davacı-karşı davalıya usulüne uygun olarak süre verilmeli (Harçlar Kanunu m. 30-32), harç noksanlığı giderildiği takdirde, bu talebin esası incelenmeli ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmeli, aksi halde.

Harçlar Kanununun 30. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken, belirtilen hususlar gözetilmeden ,yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.