Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/1437 K.2015/17461

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 06.10.2015 günü temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davalı-davalı ... ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, taraflar evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşit derecede kusurlu kabul edilmiş iseler de, toplanan delillerden; erkeğin bağımsız konut temin etmediği, annesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, eşini istemediğini söylediği, buna karşılık kadının da eşine soğuk davranarak birlik görevlerini yerine getirmekten kaçındığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmeleri isabetli değil ise de, davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiğinden, davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davasının kabulüne karar verilmesi sonucu itibariyle doğrudur.

Bu sebeple kadının, erkeğin boşanma davasının kabulüne yönelik temyiz itirazının reddi ile, hükmün kusura ilişkin gerekçesinin düzeltilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK m. 438/son) ve davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Yukarda belirlenen kusur durumuna göre boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı erkek ağır kusurludur. Mahkemece tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat talebinin (TMK. md. 174/1-2) reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.