Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/14395 K.2016/5765

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen nafaka ve maddi tazminat ile lehine manevi tazminat verilmemesi yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, nafaka ve maddi tazminatın miktarı ile manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Hakim, tarafların talep sonuçlarından her biri hakkında ayrı ayrı hüküm kurmak zorundadır. Davacı-karşı davalı erkek tarafından manevi tazminat (TMK m. 174/2) talep edildiği halde, bu istek hakkında olumlu ya da olumsuz karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen erkekten kaynaklanan kusurlu davranışlar kadının kişilik haklarına saldırı niteliğini taşımaktadır. Kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi şartları oluşmuştur. Kusurun ağırlığı tarafların ekonomik ve sosyal durumları dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru bulunmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.