Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/14488 K.2016/5853

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6). Davalı-davacı kadın ziynet eşyalarının eşi tarafından zorla alınıp bozdurularak, ailesinin işleri için harcandığından bahisle aynen iadesini, aynen iadenin mümkün olmaması halinde bedelinin kendine ödenmesini talep etmiştir.

Davalı- davacı kadının delil listesinde gösterilen ve dinlenen tanık beyanları ile ziynetlerin erkek tarafından bozdurulduğu kanıtlanamamıştır. Ancak, davalı-davacı delil listesinde açıkça "yemin" deliline de dayanmıştır. Davalı-davacı kadına yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır.

Bu nedenle, mahkemece ziynet eşyası alacağı istemiyle ilgili olarak davalı-davacıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, teklif edildiği takdirde usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK m. 227-238) gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş; bozmayı gerektirmiştir.