Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/14617 K.2015/21101

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından birleşen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden davalı S.. K.. ile vekili Av. E.. K.. ve karşı taraf davacı Ç.. E.. vekili Av. P.. K.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

l-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacının mahkemece belirlenen kusurları yanında erkeğin kadını tehdit ettiği, davalı kadının eylemlerininde güven sarsıcı nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı erkeğin daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Davacı erkeğin boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiş olup boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olduğundan, davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle (HUMK m. 438/son) onanmasına karar verilmesi gerekmiş, davacı erkek tarafından açılan ve birleştirilen davanın Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı olarak açıldığının anlaşılmasına göre davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda l. bentte açıklanan sebeple boşanmaya neden olan olaylarda davacı erkeğin daha ağır kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında; davalı kadının manevi (TMK m. 174/2) tazminat isteğinin reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.