Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/14950 K.2016/6330

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı erkeğin, davacı kadına şiddet uyguladığına ve başka kadınlarla güven sarsacak şekilde konuştuğuna dair tanık beyanları duyuma dayalı olduğundan bu kusurlu davranışların kanıtlanamadığının ve hükme esas alınamayacağının, ancak birlik görevlerini yerine getirmeyip, boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Davalıdan kaynaklanan evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylar davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesindeki koşullar davacı kadın yönünden gerçekleşmemiştir. O halde, davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilecek yerde, kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.