Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/14970 K.2016/7175

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından reddedilen manevi tazminat ile tedbir nafakası, hükmedilen maddi tazminat ve nafakaların miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1 -Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3- Mahkemece; kısa karara uygun olarak düzenlenen gerekçeli kararın gerekçesinde davalı erkeğin tam kusurlu olduğunun kabulüne ve bu davranışları nedeni ile davacı kadının kişilik haklarının saldırıya uğradığı ve manevi tazminat verilmesine karar verildiği belirtildiği halde, hüküm kısmında meydana gelen geçimsizlik sebeplerinden manevi tazminatı gerektirir bir eyleme rastlanmadığından bahisle manevi tazminatın reddine karar verilerek, manevi tazminat yönünden hükmün gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması doğru olmamıştır.