Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/15506 K.2016/6728

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; manevi tazminat ve nafakalar yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; erkeğin davasının kabulü, manevi tazminatın ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının, erkeğin davasının kabulü ile nafakaların miktarlarına yönelik, davacı-davalı erkeğin ise nafakalara yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı-davacı kadının karşı davası manevi tazminata ilişkin olup, boşanmaya yönelik bir talebi bulunmadığına göre, tazminat isteği nispi harca tabidir. Ne var ki, dava değeri üzerinden nispi harç alınmamıştır. Davalı-davacı kadına dava değeri üzerinden peşin nispi harcı tamamlaması için süre verilmesi (Harçlar Kanunu m. 30-32), harç tamamlandığı takdirde işin esasına girilip tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmesi, yatırılmadığı takdirde Harçlar Kanununun 30. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekirken, bu yön nazara alınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.