Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/15516 K.2016/7188

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; velayet ve manevi tazminatın miktarı yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; her iki davaya yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, evlilik birliğinin sarsılmasına yol açan olaylarda davalı- davacı kadının tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek, kadının davasının reddine, erkeğin davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmiş ise de; davalı- davacı kadının güven sarsıcı davranışlarının yanında, erkeğin de eşinin bağımsız konut isteğine duyarsız kaldığı ve boşanmaya sebebiyet veren olaylarda az da olsa kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylar karşısında davalı- davacı kadın da dava açmakta haklı olup, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları kadının davası yönünden gerçekleşmiştir. O halde, davalı- davacı kadının boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.