Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/15649 K.2015/17922

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı tarafından açılan torunla kişisel ilişki kurulması davasında mahkemece talebin kabulüne karar verilerek davacı dede ile torun arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 04.12.2013 tarihinde verilen ek kararla davalının süresi içerisinde temyiz masraflarını yatırmadığı gerekçesiyle davalının temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş,davalının bu ek kararının kaldırılmasını talep etmesi üzerine mahkemece 11.02.2015 tarihinde verilen ek kararla, davalı tarafından gider avansının İstanbul Anadolu Adalet Sarayı PTT Merkez Müdürlüğüne süresi içerisinde yatırıldığı gerekçesiyle 04.12.2013 tarihinde verilen ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemelerinin kararlarını bozup, kaldırma yetkisi Hukuk Muhakemeleri Kanununun 428. maddesi ve Yargıtay Kanununun 1. maddesine göre münhasıran Yargıtay’a aittir. Mahkemenin kendi kararını kaldırması isabetsizdir. Bu sebeple mahkemenin 11.02.2015 tarihli ek kararının bozularak kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- 04.12.2013 tarihli ek karara karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece, davalıya gönderilen muhtırada temyiz masraflarının mahkeme veznesine yatırılması gerektiğinin belirtildiği, davalı tarafça süresi içerisinde temyiz masraflarının mahkeme veznesine yatırılmadığının sonucu itibariyle kararın doğru olduğunun anlaşılmasına göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz harç ve giderlerinin yatırılması sorumluluğu temyiz edene aittir. Ancak, ilgili mevzuatta, temyiz eden tarafın, bu sorumluluğu nasıl yerine getireceği, belirtilen paranın dosyasına ulaşmasını nasıl temin edebileceği, bunun yanında diğer görevlilerin sorumluluklarının hangi aşamaları kapsadığı, öngörülebilir bir şekilde ve ilgililer açısından herhangi bir tereddüte yer bırakmayacak bir açıklıkta düzenlenmemiştir.

Diğer yandan, ilk derece mahkemesinin, temyiz giderlerinin mahkeme veznesine yedi gün içinde yatırılması gerektiği uyarısını içeren yazısında, başvurucunun belirtilen giderleri, bulunduğu yerden nasıl iletebileceği konusuda aydınlatıcı bir bilgi verilmediği, sonuç olarak başvurucunun mahkemeye erişim hakkına yönelik müdahalenin kanuni olmadığı anlaşılmaktadır ( Benzer nitelikte, Anayasa Mahkemesi'nin 05.11.2014 gün ve 2012/1223 başvuru numaralı, Dairemizin 04.06.2015 gün ve E. 2015/9807, K. 2015/11653, 17.06.2015 gün ve E. 2015/10867, K. 2015/12903 sayılı kararları).

Eldeki davada temyiz eden, temyiz giderlerini PTT aracılığıyla göndererek sorumluluğunu yerine getirmiştir.

Bu sebeple, yerel mahkemenin 04.12.2013 tarihli ek kararının bozularak kaldırılıp, temyiz başvurusunun, esastan incelenmesi gerekirken, sayın çoğunluğun, söz konusu ek kararın onanmasına ilişkin görüşüne katılmıyorum.