Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/15976 K.2016/7500

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; kadının davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; erkeğin davası, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı, erkek lehine hükmedilen manevi tazminat, çocuklar lehine hükmedilen nafakaların miktarı ve kendi reddedilen nafaka talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-davalı erkek eş, kadına göre ağır kusuludur. Ağır kusurlu eş lehine manevi tazminata (TMK m. 174/2) hükmedilemez. Mahkemece bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.