Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/16087 K.2016/8253

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkek tamamen kusurlu bulunmuş, davalı kadına kusur yüklenilmemiştir. Bu halde davanın reddi gerekirken, boşanmaya karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki, hükmün boşanmaya ilişkin bölümü temyiz edilmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir. 2-Davalı kadının temyiz sebebine hasren yapılan incelemeye gelince;

Anayasanın 141/3. maddesi "bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşmadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Yerel Mahkeme kararında, manevi tazminatın reddine ilişkin gerekçe karar yerinde gösterilmemiştir. Bu nedenle, manevi tazminatın reddine ilişkin gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.