Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/16260 K.2015/17557

Taraflar arasındaki “boşanma” ve “karşı boşanma” davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (...) tarafından; hüküm altına alınan ziynet alacağı yönünden, davalı-karşı davacı (...) tarafından ise; nakit paraya ilişkin talebinin reddi ve faiz talebi hakkında karar verilmemiş olması yönünden

temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı(nın) tüm, davacı-karşı davalı(nın) ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davalı-karşı davacı, davacı-karşı davalı tarafından alınıp bozdurularak harcanan ziynet eşyalarına karşılık, 07.02.2013 tarihli dilekçesiyle 14.028,00 TL. alacak talebinde bulunmuştur. Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; talepten fazlasına hükmedemez (HMK. m.26). Bu husus nazara alınmadan, ziynet eşyaları karşılığı 15.678,00 TL. hüküm altına alınması doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilmesine karar verilmesi gerekmiştir (HUMK. m. 438/7).

SONUÇ. Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple hüküm sonucunun birinci maddesinde yer alan “15.678,00 TL.” rakamının bu maddeden çıkartılmasına, çıkartılan bu rakam yerine “14.028,00 TL.” rakamının yazılmasına, hükmün bu bölümünün açıklanan şekilde, temyize konu diğer bölümlerinin ise, yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ... yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Songül'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.06.10.2015(Salı)

Mahkemece verilen ilk hükümle, davalı (karşı davacı)nın, maddi tazminat talebi, esastan reddedilmiş; bu karar, davalı (karşı davacı)nın temyizi üzerine; “maddi tazminata ilişkin isteğin, boşanmanın fer'isi niteliğinde olmayıp, takılar karşılığı olduğu, boşanmadan bağımsız nitelikteki bu talep bakımından nispi peşin harç noksanlığı tamamlanmadan işin esasıyla ilgili karar verilemeyeceği” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bu nitelikteki bir bozma kararı, hukuki vasıflandırma dışında, diğer taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşturmayacağından, bozmadan sonra ıslahın mümkün olduğu kanısındayım. Başka bir ifade ile bu halde, “bozmadan sonra ıslahın caiz olmadığına” ilişkin 4.2.1948 tarihli 10/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı geçerli değildir.

Dolayısıyla bu bozmadan sonra davalı-karşı davacı, ıslah dilekçesiyle başlangıçta talep ettiği alacağa faiz talebinde bulunduğuna göre, hüküm altına alınan alacak miktarına ıslah tarihinden geçerli olacak şekilde yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekir. Davalı-karşı davacı(nın) bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, yukarıdaki sebebe ilave olarak bu sebeple de bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğa bu yönden katılamıyorum.06.10.2015