KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/16554 E., 2016/7994 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davalı-karşı davacı kadının boşanmaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Davalı-karşı davacı, süresi içerisinde cevap ve karşı dava dilekçesi vermiş, delil listesini sunmuş ve tanık deliline dayanarak isimlerini açıkça belirtmiştir. Davalı-karşı davacı açıkça tanığı ....'ün dinlenmesinden vazgeçmediği gibi, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi koşulları da oluşmamıştır. Davalı-karşı davacının tanığı ....'ün Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240 ve devamı maddeleri gereğince usulünce davetiye ile çağırılarak dinlenip, delillerin hep birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
2-Davalı-karşı davacı kadının ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Davalı-karşı davacı kadın, ziynetlerin davacı-karşı davalı eşi tarafından alınarak harcandığını ve kendisine iade edilmediğini ispatlayamamıştır. Ancak, davalı-karşı davacı delil listesinde açıkça "yemin" deliline de dayanmıştır. Davalı-karşı davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece ziynet eşyası alacağı istemiyle ilgili olarak davalı-karşı davacı kadına yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, teklif edildiği takdirde usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK m. 227-238) ile gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle yazılı şekilde ziynet alacağı davasının reddine karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuş; bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/16554, K. 2016/7994, 20 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama