Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/1663 K.2015/16291

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından, davacı-davalı kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, fer'ileri ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece; davalı-davacı erkek, davacı-davalı kadına nazaran daha fazla kusurlu kabul edilerek karşılıklı olarak açılan boşanma davalarının kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı-davacı erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediği, sorumsuz davrandığı, eşine fiziksel şiddet uyguladığı, davalı-davacı erkeğin güven sarsıcı davranışlarına yönelik beyanların ise duyuma dayalı olduğu, hükme esas alınamayacağı, davacı-davalı kadının ise evlilik birliği devam ederken başka bir erkek ile yaşayarak sadakatsiz davrandığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin tarafların eşit kusurlu davranışları sonucu temelinden sarsıldığının kabulü gerekir. Hal böyle iken davalı-davacının erkeğin daha fazla kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, evlilik birliğinin tarafların eşit kusurlu davranışları sonucu temelinden sarsıldığı anlaşıldığına göre, verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu itibari ile doğrudur.

Bu sebeple davalı-davacı erkeğin bu yöne ve aşağıdaki bentlerin dışında kalan diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, boşanma hükmünün gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiştir.

2-Boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu olduğuna göre, eşit kusurlu davacı-davalı kadın lehine maddi ve manevi tazminat (TMK.m.174/1-2) takdiri doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir. 3-Toplanan delillerden davacı-davalı kadının çalıştığı, yeterli ve düzenli gelirinin bulunduğu, tarafların gelirlerinin birbirine yakın olduğu diğer yandan kadının başkası ile yaşadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı-davalı kadın lehine tedbir ve yoksulluk nafakası takdiri doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.