Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/16786 K.2016/9065

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kısa kararda tarafların Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince boşanmalarına karar verildiği halde, gerekçeli kararda "Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi gereğince boşanmalarına" karar vermek sureti ile kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (6100 s. HMK. M. 298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/ kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur.

O halde mahkemece yapılacak iş, l0.04.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

KARŞI OY YAZISI

Eldeki dava, “Evlilik birliğinin sarsılması” başlığı altında düzenlenen TMK.166/4 (son) maddesine dayalı boşanma davasıdır. Mahkemece kısa karara yasal dayanak olarak TMK. 166/4 maddesi yerine M.K.166/1 maddesinin yazılması maddi hataya dayalı olup, bu hatanın ise mahallinde düzeltilmesi her zaman için mümkündür. Dairemizin yerleşik içtihatları da bu yöndedir (Dairemizin, 15.07.2009 gün ve 2008/11817 E- 2009/14119 K, 09.03.2010 gün ve 2009/2066 E- 2010/4408 K, 26.01.2011 gün ve 2010/109 E- 2011/1150 K, 21.02.2012 gün ve 2011/6814 E-2012/3402 K, 02.04.2013 gün ve 2012/22843 E-2013/9054 K, 03.03.2014 gün ve 2013/22077 E-2014/4435 K, 19.10.2015 gün ve 2015/20041 E- 2015/18537 K, 21.03.2016 gün ve 2015/14375 E- 2016/5482 K. sayılı kararları).

Öte yandan “Hâkim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür” [HMK.m.30-(1)]. Sayın çoğunluğun görüşü, Dairemizin yerleşik içtihatları ve HMK.m.30-(1)' de düzenlenen usul ekonomisi ilkesine uygun değildir. Bu sebeple, temyiz edilen hükmün esastan incelenip sonuçlandırılması gerekirken, sırf maddi hatadan dolayı, hükmün tamamının bozulması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.