Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/16889 K.2016/6263

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından, karşı taraf lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen tazminat istekleri ve nafaka yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 29.03.2016 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava dilekçesinde davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin gösterilmesi gereklidir (HMK m. 119/1). İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur ve bu vakıaların ispatı için delil gösterilir (HMK m. 187/1).

Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hakim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m. 25). Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler.

Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m.141/1). Davacı-karşı davalı ön inceleme aşaması tamamlanana kadar, davalı-karşı davacı kadının güven sarsıcı davranışta bulunduğu vakıasını ileri sürmemiştir.

Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan vakıalar kusur olarak yüklenemez. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı-karşı davacı kadının birlik görevlerini yerine getirmediği, kıskançlık gösteren davranışlarda bulunduğu,eşine “sen adam mısın” dediği buna karşılık davacı-karşı davalı erkeğinde eşine birden fazla kez fiziksel şiddet uyguladığı, evlilik birliğinden kaynaklanan

görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken davalı-karşı davacı kadının daha fazla kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespitine bağlı olarak boşanmakla yoksuluğa düşeceği anlaşılan davalı-karşı davacı kadının yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.