Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/16997 K.2016/8363

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka taleplerinin reddi ile kabul edilen manevi tazminat yönünden; davalı- karşı davacı erkek tarafından ise manevi tazminat miktarı, tedbir nafakası ve maddi tazminat istemi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı-davalı kadın ağır kusurlu bulunmuş, davalı-karşı davacı erkeğin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesine dayanan maddi tazminat talebi reddedilmiştir. Mahkeme, buna gerekçe olarak "davacı-karşı davalı erkeğin boşanma yüzünden zarara uğramayacağını" göstermiştir.

Kadının bir geliri ve malvarlığı bulunmasa dahi, emeği ile evlilik birliğinin giderlerine ve ev işlerine sağladığı katkı (TMK m. 185/3), diğer eş bakımından ekonomik bir menfaat oluşturur. Kadın, kusuru ile boşanmaya sebep olduğuna göre, davalı- karşı davacı erkek açısından mevcut menfaatin kaybı söz konusudur. Bu bakımdan Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi şartları erkek lehine davada gerçekleşmiştir.

Öyleyse, davalı-karşı davacı erkek yararına tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları nazara alınarak uygun miktarda maddi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan, yetersiz gerekçe ile maddi tazminat talebinin reddi doğru bulunmamıştır.