Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/17063 K.2015/19600

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, tazminatların ve nafakaların miktarı ile vekalet ücreti yönünden; davalı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, velayet ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı erkek tarafından açılıp kabul edilen bir dava olmadığı halde, davalı lehine 1500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK md. 6). Davacı kadın, ziynet eşyalarına davalı eşinin el koyduğunu iddia etmiştir. Davacı kadın dava konusu ziynet eşyalarının varlığını, elinden alındığını ve iade edilmediğini ispat yükü altındadır. Somut olayda kadın, erkek tarafından elinden alındığını ve iade edilmediğini yemin delili dışında gösterdiği delillerle ispat edememiştir.

Ne var ki davacı kadın delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı kadına ziynet eşyalarına ilişkin talebi konusunda diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.