Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/17119 K.2016/8423

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece tefhim edilen kısa kararda tarafların kimlik bilgileri yazılarak boşanmalarına karar verilmiş, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise davacı-karşı davalı ...'ın boşanma davasının kabulü ile boşanmalarına, davalı-karşı davacı ...'ın davasının kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur (HMK m. 294/3). Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklatın, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur (HMK m. 297/2). Buna göre hangi dava hakkında hüküm verildiğini göstermeyen bir hüküm, usulüne uygun olarak tefhim edilmiş sayılamaz.

Başka bir ifade ile, son oturumda usulüne uygun olarak tefhim edilmiş ve hukuki varlık kazanmış bir hüküm mevcut değildir. Bu bakımdan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. ve 297/2. maddelerinde ve 10.04.1992 günlü 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararında gösterildiği şekilde yeniden karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.