Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/1712 K.2015/16146

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (...) tarafından, her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davacı-karşı davalı "tam kusurlu" bulunarak açtığı boşanma davasının reddine, davalı tarafından açılan karşı boşanma davasının kabulüne karar verilmiştir.

Oysa, davalı-karşı davacı(nın), evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği, annesinin, eşine yönelik "salak, manyak, geri zekalı" gibi aşağılayıcı tutum ve davranışlarına kayıtsız kaldığı, hatta bu gibi durumlarda annesinden yana tavır takındığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Davalı-karşı davacı(nın) açıklanan tutumu ve eşiyle annesi arasında denge kuramamış olması, kusur teşkil eder ve boşanma sebebi oluşturur.

Gerçekleşen bu duruma göre, davacı (karşı davalı) da, boşanma davası açmakta haklıdır. Öyleyse davacı tarafından açılan davanın da kabulü gerekirken, yetersiz gerekçe ile bu davanın reddi doğru bulunmamıştır.