Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/17276 K.2016/9618

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından tazminatların miktarı ve ziynet alacağının kısmen kabulüne yönelik olarak, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadının kabul edilen davası, kendi tazminat taleplerinin reddi ve ziynet alacağının reddedilen kısmı, kusur belirlemesi, tazminatlar nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2- Dava boşanma ve ziynet alacağına ilişkin olup davalı-davacı erkek karşı dava dilekçesiyle düğünde takılan ziynetlerin kadında kaldığını belirterek bu ziynetlerin aynen, mümkün değilse bedelini talep etmiştir. Davacı-davalı kadın ise cevaba cevap dilekçesiyle ziynetlerin kadına ait olması gerektiğini belirterek ziynet alacağı davasının reddini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillerden, düğünde takılan takıların düğünden sonra kadının annesine verildiği ve takıların kadında kaldığı, erkeğe iade edildiğinin ispatlanamadığı belirtilerek erkeğin açtığı ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir. Düğünde takılan

ziynetler kural olarak kadına aittir. Erkek ziynetlerin geri istenmemek üzere kadın tarafından kendisine verildiğini iddia ve ispat etmedikçe düğünde takılan ziynetlerin kendisine iadesini talep edemez. Bu nedenle erkeğin açtığı ziynet alacağına ilişkin davanın reddi gerekirken, kısmen kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.