Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/17519 K.2015/23379

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; bağımsız nafaka davası yönünden hükmolunan nafaka miktarı ile işbu dava harcını, karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, mahkemece hükmolunan tazminatlar ile nafakaların miktarları ve erkeğin tavzih talebinin kabulü yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan nafakalar ile tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının Türk Medeni Kanununun 197. maddesi uyarınca açılan tedbir nafakası davasının kısmen kabul edildiği dikkate alındığında, harç miktarının kısmen kabul ve ret oranı üzerinden hesaplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, tamamının davacı-davalı kadın üzerinde bırakılması doğru olmamıştır.

3- Davacı-davalının tavzihe yönelik temyiz incelemesine gelince;

Davalı-karşı davacı erkek vekilinin 08.04.2015 tarihli dilekçesindeki talebi tavzih niteliğindedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 306. maddesine göre; tavzih, dilekçeye tarafların sayısı kadar nüsha eklemek suretiyle hükmü veren mahkemeden istenebilir. Dilekçenin bir nüshası cevap süresi belirlenerek karşı tarafa tebliğ edilir. Cevap, tavzih talebinde bulunan tarafa tebliğ olunur. Mahkemece, cevap verilmemiş olsa bile dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilir. Ancak gerekli görürse iki tarafın sözlü açıklamalarını yapabilmeleri için davet edebilir. Mahkemece belirtilen usule uymadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUC