Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/17643 K.2015/18856

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine ve özellikle davacı kadının ayrı yaşamada haklılığının kanıtlanmamış olduğunun anlaşılmasına göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, davalı babanın çocukları ile ilgilenmediği, başka kadınla yaşadığı, maddi olarak zorluk çektiği gerekçesi ile çocukları 18.12.2001 doğumlu...ve 02.02.2009 doğumlu...'ın velayetlerinin tedbiren kendisine verilmesini ve çocukları için tedbir nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir. Mahkeme davacının davasını ispat edemediğinden bahisle davayı reddetmiştir. Ancak velayet konusu kamu düzenine ilişkindir. Ayrıca bu konuda resen delil toplanabilir.

Davalı babanın adresinde bulunamadığı, mernis adresinin mevcut olmadığı bu nedenle tebligatların ilanen yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda velayetin geçici düzenlenmesi zorunludur. Çünkü, birlikte yaşamaya ara verilmesi halinde eşlerin ergin olmayan çocukları varsa hakim, ana ve baba ile çocuklar arasındaki ilişkileri düzenleyen hükümlere göre gereken önlemleri alır (TMK.md.197/son).

Ortak hayata son verilmiş veya ayrılık hali gerçekleşmiş ise hakim, velayeti eşlerden birine verebilir (TMK.md.336/2). Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder (TMK.md.328/1). Eldeki davada eşler fiilen ayrı yaşamaktadır. Çocuklar anneyle birlikte kalmaktadır. Davalı babanın çocuklara bakım yükümlülüğü sürmektedir. Bunun için davacı annenin ayrı yaşamakta haklılığının kanıtlanmasına gerek yoktur.

O halde çocukların geçici velayetlerinin anneye verilmesi ve çocuklar lehine tedbir nafakasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi bozmayı gerektirmiştir.