Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/17740 K.2016/12479

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, tarafların mahkemece de belirlenen kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Davalı-davacı erkeğin de kusuru gerçekleştiğine göre kadının davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2 maddesi şartları oluşmuştur. Bu sebeple kadının davasının kabulü sonucu itibariyle doğru bulunmuş, davacı-davalı erkeğin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK m. 438/son) karar vermek gerekmiş, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.

2-Yukarıdaki bentte açıklandığı üzere davalı-karşı davacı erkek boşanmaya neden olan olaylarda eşit veya ağır oranda kusurlu olmadığına ve kadının kusurlu eylemleri erkeğin kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğuna göre, erkek yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) takdiri gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak bu isteklerin reddine karar verilmesi usulu ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.