Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/17955 K.2015/19490

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen onanmasına, kısmen reddine dair Dairemizin 13.05.2015 gün ve 17431-10118 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istekleri yersizdir.

2-Davacı kadının ziynet isteminin reddine ilişkin temyiz incelemesinde "Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulüne, ziynet alacağı talebinin ise reddine karar verilmiş, davacı bu hükmü temyiz etmemiş, hükmün davalı tarafından, boşanma hükmü yönünden temyiz edilmesi üzerine, davacı, temyiz dilekçesine cevabında, ziynet alacağı talebinin reddine ilişkin itirazlarını bildirerek katılma yoluyla temyiz isteğinde bulunmuştur.

Ziynet alacağı davası, bağımsız bir dava niteliğindedir. Bağımsız nitelikteki davalardan biri hakkında taraflardan birinin temyizi, o tarafın temyiz etmediği dava yönünden, diğer tarafa katılma yoluyla temyiz hakkı vermez. Davacı, ziynet alacağı davası hakkında verilen hükmü temyiz etmediğine göre, davalının boşanma davasına ilişkin temyizi üzerine, temyize cevabında artık ziynet alacağı davası hakkında kurulan hükme karşı temyiz itirazlarını ileri sürme hakkını kaybetmiştir.

Bu sebeple davacının, ziynet alacağı kararına ilişkin katılma yoluyla temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir" şeklinde hüküm kurulmuştur. Yapılan incelemede davacı kadına 20.5.2014 tarihinde mahkeme kararı tebliğ edilmiş, davalı erkeğin temyiz dilekçesinin 2.6.2014 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine de davacı kadın aynı gün yani 2.6.2014 tarihinde hükmü temyiz etmiştir.

Davacı kadın yasada öngörülen 15 günlük temyiz süresi içinde hükmü doğrudan temyiz etmiş (1086 s. HUMK. mad.427), temyiz dilekçesinde de davalı erkeğin temyiz itirazlarına karşı beyanlarını sunmuştur. Davacı kadının yasal süresi içinde hükmü temyiz etmiş olduğu sehven gözden kaçırılarak temyizi katılma yolu (1086 s. HUMK mad. 433/2) ile temyiz isteği olarak değerlendirilerek yukarıda anlatılan gerekçe ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.

Davacı kadının ziynetlere ilişkin temyiz itirazlarının da incelenmesi gerekirken, temyiz talebinin reddi doğru olmamıştır. Açıklanan sebeple davacı kadının ziynetlere yönelik karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 13.05.2015 tarih, 2014/17431 esas ve 2015/10118 karar sayılı ilamındaki 1/a bendinde yer alan temyiz isteğinin reddine ilişkin hükmün kaldırılmasına ve temyiz incelemesinin yapılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

3-Davacı kadının ziynetlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı kadın düğünde kendisine hediye edilmiş olan ziynet eşyalarını talep etmiş, davalı erkek ise eşinin evden ayrılırken ziynet eşyalarını götürmüş olduğunu savunmuştur. Toplanan delillerden tarafların düğünü sırasında kadına hediye edilen altınların erkeğin annesi tarafından beyaz renkli bir sandığa doldurularak kendi evine götürülüp bir daha kadına iade edilmediği,davacı kadının ise geçimsizlik nedeniyle intihara kalkışmasının ardından hastaneye kaldırıldığı, baba evine de hastaneden gittiği, müşterek konuttan bu şekilde ayrılan kadının ziynet eşyalarını yanına alamadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan sebeple davalı erkek tarafında kaldığı sabit olan davacı kadına ait ziynet eşyaları yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken talebin reddi doğru olmamıştır.