Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/18034 K.2016/10227

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı erkeğin, davacı kadının kardeşine cinsel tacizde bulunması eyleminden sonra taraflar barışıp evlilik birliğini devam ettirmişlerdir. Affedilen olaylar boşanmada tarafa kusur olarak yüklenilemez. Davacı kadın yargılamanın hiç bir safhasında eşinin kendisine şiddet uyguladığına ve başka kadınlarla ilişki yaşaması vakıasına dayanmamıştır. Bu nedenle bu eylemler de davalı erkeğe kusur olarak yüklenemez.

Gerçekleşen ve mahkemece de kabul edilen davalı erkeğe yüklenilen diğer kusurlu davranışlar ise davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliği taşımamaktadır. Kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Manevi tazminat talebinin reddine karar vermek gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.