KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/1840 E., 2015/18094 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.10.2015 günü temyiz eden davalı ... ve vekili gelmedi. Karşı taraf davacı ... vekili Av. ... geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davalı kadın tam kusurlu olarak kabul edilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalının mahkemece belirlenen kusurları yanında, davacı erkeğinde eşini beğenmediğini, onu kendisine ve çocuklarına hizmet etmesi için aldığını söylediği, eşini evden kovduğu anlaşılmaktadır.
Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda, tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir.
Eşit kusur durumunda da boşanmaya karar verilebileceğine göre boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan, davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle (HUMK m. 438/son) onanmasına karar verilmesi gerekmiş, aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere, boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu olduğuna göre davacı erkeğin manevi tazminat isteğinin (TMK m. 174/2) reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir. 3-Tarafların eşit kusurlu oldukları belirlendiğine göre, her hangi bir geliri ve mal varlığı bulunmayan, boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olan davalı kadın yararına yoksulluk nafakası (TMK md.175) takdiri gerekirken, isteğin reddi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/1840, K. 2015/18094, 12 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama