Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/18520 K.2016/10922

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, nafaka miktarı ile reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğu belirtilerek her iki boşanma davasının da kabulüne karar verilmiş ise de; tarafların mahkemeninde kabulünde olan ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin kadına göre ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Gerçekleşen bu kusurlu davranışlar davalı-davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğini taşımaktadır. Kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmuştur. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) isteklerinin reddi doğru görülmemiştir.