Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/18825 K.2016/11361

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden, davalı erkek tarafından ise, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delilerden, davacı kadına kusur olarak yüklenen olaydan sonra tarafların evliliklerinin bir müddet daha devam ettiği, bu durumda kadının bu eyleminin erkek tarafından affedildiği veya en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulü gerekmektedir. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylar boşanma davalarında kusur olarak değerlendirilemez.

Hal böyle olunca, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğu anlaşıldığından davacı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddesi kapsamındaki maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabulü gerekirken, hatalı kusur belirlemesi ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.