Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/18878 K.2016/11136

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve ziynet alacağı yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı, reddedilen ziynet alacağı ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı-davalı erkek, kendisine takıldığını beyan ettiği 10 adet çeyrek altının düğün borçları için bozdurulduğunu kabul etmiştir. Aksine bir anlaşma bulunmadıkça düğünde takılan ziynetler kadına aittir. Mahkemece; davalı-davacının ziynetlerle ilgili iddiasını ispat etmiş sayılmayarak, karşı tarafa yemin teklifine zorlanması, bu teklifin kabulü ile karşı tarafın yemin etmesi sonuç doğurmaz ve bu yeminin bir hükmü yoktur. Mahkemece davacı- davalı erkeğin bozdurulduğunu kabul ettiği 10 çeyrek altının da kadına iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi doğru değildir.

KARŞI OY YAZISI

Düğünde davacı-davalı erkeğe takılan (hediye edilen) çeyrek altınlar, davacı-davalı erkeğin kişisel malıdır (TMK m. 220/1. 2.bent). Bu altınların da davalı-davacı kadının kişisel malı olduğunu kabul eden görüş, yasal dayanaktan yoksundur. Mahkemece, davalı-davacının ziynet alacağına ilişkin davasının kısmen reddine karar verilmesi, sonucu itibariyle doğrudur. Bu sebeple, hükmün tümüyle onanması gerektiğini düşünüyor, sayın çoğunluğun bozmaya ilişkin görüşüne katılmıyorum.