Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/19567 K.2016/12106

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve müşterek çocukla baba arasında düzenlenen kişisel ilişki tesisi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve müşterek çocukla arasında düzenlenen kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı- karşı davalı kadının kayınvalidesine hakaretinin tanıkların duyuma dayalı beyanlarından ibaret olduğu, yine davalı-karşı davacı erkeğin cevap ve karşı dava dilekçesinde kıskançlık vakıasına dayanmadığının ve davalı-karşı davacı erkeğin de birlik görevlerini yerine getirmediği vakıasının ispatlanamadığı ancak mahkemece tarafların kabul edilen diğer kusurlu davranışlarına göre eşit kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Velayeti annede olan 13.12. 2011 doğumlu müşterek çocuklar... ve... ile davalı- karşı davacı baba arasında, babalık duygusunun tatminini sağlamaya ve aynı zamanda çocukların yaşlarına uygun şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde kişisel ilişki tesisi uygun görülmemiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).