Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/19596 K.2016/12005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, eşya ve ziynet alacağı talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-YapıIan soruşturma ve toplanan delillerden, mahkemece davalı-davacı kadına yüklenen kusurlu davranışlar ispatlanamamıştır. O halde, mahkemece davalı-davacı kadına atfedilecek bir kusur bulunmadığı, davacı-davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğu, tam kusurlu eşin dava hakkının bulunmadığı gözetilerek davacı-davalı erkeğin davasının reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda ikinci bentte açıklandığı gibi, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı- davalı erkek tam kusurludur. Davalı-davacı kadın lehine maddi tazminata (TMK m. 174/1) hükmedilmesi gerekirken, reddi doğru olmamıştır.

4- Düğünde takılan ziynetler kadına aittir. Toplanan delillerden, ziynet eşyalarının erkeğe ait tekstil atölyesine makine almak üzere bozdurulduğu anlaşılmaktadır. Davalı- davacı kadının ziynet eşyalarını geri istememek üzere davacı-davalı erkeğe verdiği erkek tarafından ispatlanamamıştır. O halde, davalı-davacı kadının sunduğu "evlenme hususi mukavelesi" gereğince davaya konu ziynet eşyalarının yarısının aynen iadesine olmadığı takdirde bedellerine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Davalı-davacı kadın dava dilekçesinde "evlenme hususi muvakelesinde" belirtilen eşyaların aynen olmazsa bedelini talep etmiştir. Bu talep eşyaların tarafların en son oturdukları erkeğin halasına ait evde aynen durduğu yönündeki erkek tanıklarının beyanlarına göre reddedilmiştir.

Evlenme mukavelesinde belirtilen eşyaların tarafların yakınları tarafından düğün hediyesi olarak verildiği, boşanma halinde eşyaların o günkü enflasyon oranı belirlenerek ulaşılacak fiyatlar doğrultusunda iki taraf arasında bölüştürüleceği yazılıdır. Mukavelede yer alan bir kısım eşyalar nitelik olarak gösterilmemiş, toplam bedelleri belirtilmiştir. Bu durumda eşyaların aynen taksimi mümkün olmadığı gibi, erkeğin eşyaları teslim etmeye hazır olduğu da kanıtlanamamıştır.

Kadının eşya davasının sözleşme koşulları da gözetilerek bedel olarak kabulüne karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan eşyalar yönünden sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.