Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/19629 K.2016/13964

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarı ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Somut olayda davacı-davalı erkeğin mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında eşine hakaret ettiği ve sadakatsiz olduğu anlaşılmaktadır. Davalı-davacı kadının ise kusurlu bir davranışı ispatlanamamıştır. Zira dinlenen davacı-davalı erkeğin tanıklarının sözleri, maddi hadiselere dayanmayıp, soyut ve genel niteliktedir. Bu halde boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunun kabulü ile davasının reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.