Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/19635 K.2016/7338

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.04.2016 günü temyiz eden davalı-davacı... ile vekili Av. .... ile karşı taraf davacı-davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, "tarafların eşit kusurlu davranışlarıyla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, her ikisinin de dava açmakta haklı olduğu” kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Mahkemenin taraflara yüklediği ve gerçekleşen kusurlu davranışlar yanında, davacı-davalı erkeğin; kadının evde olmadığı bir gün, gece vakitlerinde, tanık ... ısrarla eve davet edip gece evde kalabileceğini söyleyerek güven sarsıcı davranışta bulunduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre; davacı-davalı erkek ağır kusurlu ise de, kadın da kusurlu olup, kendisi de boşanmayı talep ettiğine göre, erkeğin boşanma davasına itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir. Evlilik birliğinin devamında kadın bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamış olup, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartları erkeğin davası yönünden gerçekleşmiştir.

Bu sebeple erkeğin boşanma davasının kabulü sonucu itibarıyla doğru bulunmuş, kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK m. 438/son) karar vermek gerekmiş davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yersiz bulunmuştur.

2-Yukarıda 1. bentte belirtildiği üzere, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı erkek daha fazla kusurludur. Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları kadın yararına oluşmuştur. Bu duruma göre davalı-davacı kadın yararına uygun miktarlarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle kadının tazminat isteklerinin reddi doğru bulunmamıştır.