Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/19971 K.2016/14505

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, hükmolunan tazminatlar ve nafakalar ile aile konutu şerhinin kaldırılması talebi yönünden, davalı kadın tarafından ise kararın tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacının tahkikat aşamasında talep ettiği aile konutu üzerindeki şerhin kaldırılmasına ilişkin usulune uygun ve harcı yatırılarak açılmış bir davasının bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı erkeğin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı kadından kaynaklanan boşanmayı gerektiren kusurlu bir davranışın varlığı ispatlanamamıştır.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.