Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/20053 K.2016/13295

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için tazminat talep eden tarafın kusursuz veya az kusurlu olması yanında, boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı niteliğinde de olması gerekir (TMK m. 174/2). Mahkemece, boşanma sebebi olarak kabul edilen olaylar bu nitelikte değildir.

Davacı-karşı davalı erkeğin “tarafların yetişkin müşterek çocukları ile kavga ederek ortak konutu terketmesi, bu süre zarfında ortak konuta dönmeyerek ve evin ihtiyaçlarına katkıda bulunmayarak evlilik birliğinde üzerine düşen görevleri yerine getirmemesi, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına kendi kusurlu davranışlarıyla sebebiyet vermesi", manevi tazminatla sorumlu tutulması için yeterli değildir.

Bunun dışında davacı-karşı davalının, davalı-karşı davacı kadının kişilik haklarına saldırı sayılabilecek başkaca bir kusurlu davranışı da ispatlanamamıştır. Bu durumda, davalı-karşı davacının manevi tazminat talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.