Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/2007 K.2015/6018

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, maddi tazminat ve nafakaların miktarı, ziynet ve eşya alacağına ilişkin vekalet ücreti yönünden, davalı tarafından ise; hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalının süresinde talep edilmeyen maddi ve manevi tazminat istekleri yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4- Davacı kadın, birleşen ziynet ve eşya alacağı davasında toplam 23.915 TL. tutarındaki ziynet ve eşyaların aynen teslimi, aynen teslim mümkün olmazsa bedelinin tahsilini talep etmiştir. Davacının bu isteği nispi harca tabidir. Nispi harç yatırılmamıştır. Harca tabi davalarda, harç tamamlanmadan izleyen yargılama işlemleri yapılamaz. Bu nedenle davacıya ziynet ve eşya alacağı davası yönünden dava dilekçesinde belirttiği değer üzerinden nispi peşin harcı yatırması için Harçlar Kanununun 30-32. maddeleri uyarınca süre verilmesi; harç tamamlandığı takdirde; gösterilen deliller değerlendirilip, davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken; bu yön nazara alınmadan yargılamaya devamla davanın esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.