KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/20140 E., 2016/7904 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.04.2016 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... ile vekili Av. ... ile karşı taraf temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir (HMK m. 297/2).
Davacı-karşı davalı erkek tarafından, 20.03.2014 tarihinde açılan boşanma davası (TMK m. 166/1) ile, davalı-karşı davacı kadın tarafından, 04.04.2014 tarihinde açılan karşı boşanma (TMK m. 166/1) davasının yargılaması sırasında davalı-karşı davacı kadın tarafından ...
Aile Mahkemesinde 2015/322 esas numarası ile 15.04.2015 tarihinde bağımsız olarak açılan boşanma davası (TMK m. 166/1), bu dava dosyası ile birleştirilmiş, yapılan yagılama sonucunda da mahkemece, “taraflarca açılan boşanma davasının kabulüne” şeklinde karar verilmiştir. Gerek asıl dava, gerekse karşı ve birleşen davalar birbirlerinden bağımsız ayrı davalardır. Bunun sonucu olarak da her dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekir.
Mahkemece kurulan hükümde, davalı-karşı davalı kadının karşı ve birleşen davaları yönünden her ikisinin de kabul edilip edilmediği anlaşılmamaktadır. Hüküm bu yönüyle Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesine uygun değildir. Bu sebeple hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/20140, K. 2016/7904, 19 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama