Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/20254 K.2016/13507

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası, erkek lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece davalı kadın tamamen kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı kadının mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında, davacı erkeğin de eşinin boğazını sıkmak suretiyle fiziksel şiddet uyguladığı, birlik görevlerini ihmal ettiği, eşini baba evine bıraktığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda; tarafların eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Kusur durumu böyleyken mahkemece davalı kadının tamamen kusurlu kabul edilmesi ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak yasal şartları oluşmadığı halde davacı erkeğin maddi ve manevi tazminat ( TMK m.174/1-2) isteklerinin kısmen de olsa kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentde açıklandığı üzere taraflar boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu olduğuna göre, boşanmayla yoksulluğa düşecek olan davalı kadın lehine uygun miktarda yoksulluk nafakası ( TMK m.175) takdiri gerekirken bu talebin reddi doğru olmamıştır.