Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/20596 K.2016/8344

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, reddedilen yetki itirazı, kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynet eşyası alacağı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.04.2016 günü temyiz eden davalı ... geldi. Karşı taraf davacı ... ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, uzun süre bağımsız ev temin etmeyen ve eşine hakaret edip fiziksel şiddet uygulayan erkek, kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, tarafların önce davalı erkeğin babası ile birlikte oturdukları, daha sonra davalı erkeğin ayrı ev temin ederek 5-6 ay birlikte yaşadıkları, davalı erkeğin eşine yönelik hakaret ve fiziksel şiddet olayının ise ayrı evde yaşamaya başlamadan önce gerçekleştiği, en son davacı kadının ziyaret için ailesinin yanına gittiği ve bir daha geri dönmediği anlaşılmaktadır. Hoşgörü ile karşılanan olaylar hükme esas alınamaz.

Davalı erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda kusurlu bir davranışı kanıtlanmamıştır. Bu itibarla davanın reddi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak, bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2- Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince; a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

.../...

b-Yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi, davalı erkeğin boşanma sebebi olabilecek bir kusurlu davranışı bulunmamaktadır. Bu durumda; Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesindeki koşullar oluşmadığı halde; davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir. c-Mahkemece kabulüne karar verilen ve değerleri tek tek gösterilen ziynet eşyalarının toplam bedeli 4858 TL olduğu halde, 5516,51 TL olarak gösterilmesi de doğru görülmemiştir.