Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/20612 K.2016/14004

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece tarafların eşit kusurlu olduklarından bahisle boşanmaya karar verilmiş ise de; toplanan delillerden, davalı kadının maddi menfaat beklentisi ile evlendiği, evi sürekli terkederek oğlunun yanında kalmak suretiyle birlik görevlerini ihmal ettiği anlaşılmaktadır. Davalı kadının tanık beyanları soyut nitelikte olup erkeğe isnat edilen kusurlu davranışlar ispat edilememiştir. Gerçekleşen bu hale göre boşanmaya neden olan olaylarda davalı kadının tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Kusur durumu böyleyken, mahkemenin tarafları eşit derecede kusurlu kabul etmesi ve buna bağlı olarak yasal şartlar oluşmadığı halde (TMK m. 175) davalı kadının yoksulluk nafakası isteğini kabul etmesi ve davacının maddi tazminat isteğini (TMK m I74/l) reddetmesi isabetsiz olmuştur.