Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/20621 K.2016/14251

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; her iki davaya yönelik temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı-karşı davacı erkeğe kusur olarak yüklenen sadakatsiz davranış ve tehdit vakıalarının ispatlanamadığı, ancak davalı-karşı davacı erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediği, bu sebeple boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı erkeğin birlik görevlerini yerine getirmemesi tek başına davacı-karşı davalı kadının kişilik haklarına saldırı olarak değerlendirilemez. Davalı-karşı davacı erkekten kaynaklanan, davacı-karşı davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir eylemin varlığı kanıtlanamadığına göre, Türk Medeni Kanununun 174/2. madde koşulları oluşmadığı halde, davacı-karşı davalı kadının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.