Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/20671 K.2016/14018

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından, manevi tazminat miktarı, yoksulluk nafakasının reddi, takı para alacağının reddi ile görevsizlik kararı yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının alacak talebine ilişkin hükmedilen görevsizlik kararına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı-davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı-davacı erkeğin davasının ise reddine karar verilmiştir. Oysa, yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-davalı kadının da mahkemeninde kabulünde olduğu üzere evin eşyalarına zarar verip, eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, davalı-davacı erkekte dava açmakta haklıdır. Bu durumda davalı-davacı erkeğin boşanma davasının kabulü gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacı-davalı kadının takı para alacağına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür (TCA m. 141/3). Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m. 27) gereğidir. Yargı organları her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, sabit görülen maddi vakıaları ve bunlardan çıkardıkları sonuç ve hukuki sebepleri gerekçelerine yansıtmalıdırlar.

Somut olaya gelince; mahkeme gerekçeli kararında, davacı-davalı kadının takı para alacağı davasının reddine ilişkin hiçbir gerekçe belirtmemiş, bu husus gerekçede tartışılmamıştır. Bu haliyle karar yeterli gerekçeden yoksun olup, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/1-c maddesindeki unsurları içermemektedir. Bu bakımdan gerekçesiz karar oluşturulması usule aykırı bulunmuştur.