Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/2083 K.2015/16101

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından, tamamına yönelik olarak, davacı tarafından da, kusur belirlemesi, lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı, velayete ilişkin düzenleme ve tazminat talepleri ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar "eşit kusurlu" kabul edilerek davacının tazminat talepleri reddedilmiştir. Oysa, davacıya atfı kabil bir kusur ispatlanamamıştır. Davalının ise, eşine fiziki şiddet uyguladığı, evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Esasen, davalının bu kusurlu tutum ve davranışları mahkemece de sabit görülmüştür. Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tam kusurlu olan davalının, tazminatla sorumlu tutulması gerekirken, "tarafların eşit kusurlu" olduklarından bahisle davacının tazminat taleplerinin reddi doğru bulunmamıştır.

3-Davacının ziynetlere ilişkin talebi de kabul edilmiştir. Davacı yararına, boşanma davasının kabulü sebebiyle maktu, ziynetlere ilişkin talebinin kabulü sebebiyle de, hüküm altına alınan miktar üzerinden nispi olmak üzere ayrı ayrı vekalet ücreti takdir ve tayini gerekirken, bu ayırım yapılmadan ve denetime imkan vermeyecek şekilde hüküm tesisi de usul ve yasaya aykırıdır.