Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/20832 K.2015/19917

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı erkek tarafından kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, müşterek çocuk...'ın velayeti davacı-davalı anneye bırakılmış, müşterek çocuk ile baba arasında "aynı şehirde oturmaları hali'" ve “farklı şehirde oturmaları hali” şeklinde ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Annenin, velayetine bırakılan çocukla birlikte kimi zaman ... kimi zaman ..., babanın ise Doğubeyazıt'da oturduğu anlaşılmaktadır.

Taraflar mevcut duruma göre ayrı şehirde yaşıyor olmakla birlikte, günümüz ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun açıkça dikkate alınmasını talep etmemişlerse, "ayrı şehir’’, "aynı şehir" ayrımına gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır.

Bu bakımdan, aynı şehir ayrı şehir ayrımına gidilmeksizin babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir. (HUMK.md.438/7)