Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/20917 K.2016/14494

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından, erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, kendisinin reddedilen tazminat talepleri ve ortak çocuk hakkında nafakaya hükmedilmemesi yönünden, davalı-davacı erkek tarafından, kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, kendisinin reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin tüm; davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ortak çocuk dava devam ederken 05/03/2015 tarihinde doğmuştur. Velayeti davacı-davalı anneye verilen ve fiilen anne yanında bulunan ortak çocuk yararına doğum tarihinden itibaren uygun miktarda tedbir nafakasına (TMK m. 169) ve devamında boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren iştirak nafakasına (TMK m. 182) hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.