Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/20924 K.2016/16053

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve velayet yönünden; davalı kadın tarafından ise, tazminat ve nafaka miktarları ile kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı erkek ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmişse de yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında davalı kadının, annesinin eşine hakaret etmesine ve annesiyle kız kardeşinin eşine fiziksel şiddet uygulamasına sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına tazminat verilemez. Kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Gerçekleşen duruma göre davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.